Zrób sobie kubek!

Można samemu zrobić kubeczek, jaki chcemy! Na prezent, na pamiątkę, na rocznicę, z napisem, z obrazkiem, albo z jednym i drugim... Albo talerz, sosjerkę czy cukierniczkę.Co tylko wyobraźnia nam podpowie. 

W internecie jest mnóstwo inspiracji. Wystarczy wpisać "mug+Sharpie" albo "porcelain+Sharpie". Sharpie to "kultowy" mazak permanentny za oceanem. U nas też można dostać, ale trzeba trochę popróbować, nie w każdym sklepie jest. A w USA jest w każdym supermarkecie :)

Ja akurat Sharpie nie miałam, wykorzystałam grubszego Pentela. Myślę, że tym pierwszym byłoby łatwiej, ponieważ jest cieńszy. Pentelem trudniej jest zrobić drobne detale. 

Poniżej mlecznik i cukierniczka w wersji francais...

A tu, na odwrocie, jakby ktoś nie zrozumiał, wersja English:)

No dobra, podaję... 

PRZEPIS NA WŁASNĄ CERAMIKĘ

Potrzebne będą:

• pisak permanentny
• ceramika
• piekarnik

Moje skorupy pochodzą z niezawodnego Pepco, za parę złotych sztuka. Ozdabiamy jak chcemy, pozwalamy rysunkowi wyschnąć, po czym wkładamy do piekarnika na pół godziny w 170 stopniach Celsjusza. Dajemy wypiekom ostygnąć i powtarzamy czynność, aby utrwalić obraz. I to wszystko! Nie wiem szczerze mówiąc, jak jest z trwałością tych zdobień. Myślę, że na wszelki wypadek lepiej myć ręcznie. W me łapska wpadło jeszcze kilka kubeczków:

Plamki koloru zawdzięczam pisakom permanentnym zakupionym onegdaj w Lidlu.

I jak, skusicie się na własne "wypieki"? Pobuszujcie w necie, znajdziecie mnóstwo inspiracji!

Uściski i dziękuję za wizytę. I witam serdecznie nowych "zaglądaczy", niezmiernie mi miło!

Do następnego,

Magda

Znalezione w sieci, część II - Miamilu

Dzisiaj kolejny odcinek z cyklu znalezione w sieci. 

Podkreślam ponownie, że w cyklu pokazuję moje subiektywny wybory i nie są to wpisy sponsorowane.

Na Miamilu trafiłam już dawno temu, kiedy jeszcze nie miałam dzieci, czyli ponad pięć lat temu :) Od razu zakochałam się w Fochnie. Fochna to księżniczka, która miewa różne przygody. A to sama chce spróbować, jak z tym ziarenkiem grochu było...

 A to biega z siatką na motyle... Na boso! Fe, księżniczce nie przystoi...

A to się wybiera filiżanką na koniec świata...

Czyż nie jest cudna? W ilustracjach Miamilu uwielbiam przede wszystkim kolory i oniryzm. Piękny, bajkowy świat. Poniżej dwa obrazy z serii "Mała Niedźwiedzica". Gdy je widzę, mam ochotę w nie wskoczyć i dołączyć do bohaterów ilustracji...

Kolejna senna wizja... 

Nie wiem jak to ująć, ale gdy patrzę na ilustracje Miamilu czuję tęsknotę za dzieciństwem, snuję rozważania o upływie czasu, cykliczności wydarzeń... Spoglądam na moje własne dzieci i próbuję sobie przypomnieć, co w ich wieku myślałam...

Twórczość Miamilu to nie tylko ilustracje, ale także przytulanki z serii "Leśne dzieci":

kosmetyczki lub piórniki:

czy porcelana:

A to jeszcze nie wszystko! U Miamilu można znaleźć puzzle, wzory tkanin, zaproszenia... Zachęcam do zapoznania się z jej twórczością. Ilustracje i inne prace Miamilu można kupić w Trendymanii lub Pakamerze. Można też skontaktować się z artystką bezpośrednio, kontakt na jej blogu oraz fapage'u na Facebooku.

I jak, podoba Wam się? Znaliście czy to nowość? Powiesilibyście u dzieci w pokoju? Ja na pewno tak!

Uściski,

Magda

Przednówek i candy

Moja mama była farmaceutką. W szalonych czasach prywatyzacji firma Cefarm, czyli monopolista apteczny w PRLu, wyprzedawała stare butelki apteczne, twz. sztanglasy za bezcen. To było ponad dwadzieścia lat temu! Mam w domu ich kilka, darzę je ogromnym sentymentem i poza tym okropnie mi się podobają! Od zawsze.

W sobotę postanowiłam je sfotografować, jednocześnie próbując wyśledzić objawy wiosny. W ogrodzie panują raczej klimaty jesienne, jednak i ślady wiosny się znalazły.

Postanowiłam podzielić się kilkoma z Wami, drodzy czytelnicy! Ogłaszam CANDY! Do wygrania oryginalne, stare apteczne sztanglasy.

Zasady są proste. Należy:
1. Napisać w komentarzu, gdzie najchętniej widzielibyście takie sztanglasy w swoim domu.
2. Polubić fanpage Magii Domu na facebooku: MAGIA DOMU.
3. Udostępnić informację o konkursie na FB - powyższy banerek.
4. Blogerzy - umieścić tenże plakacik na blogu. Będzie mi miło, jeśli dodacie mój blog do obserwowanych, ale nie jest to wymóg konieczny.
5. Zabawa trwa do 23 marca.
6. Jury w składzie JA wyniki ogłosi najpóźniej do 30 marca :)
7. Wysyłam także za granicę!

Konkurs odbywa się jednocześnie na blogu i na FB.
Osoby, które nie mają bloga ani konta na FB proszone są o zostawienie kontaktu do siebie w komentarzu.

A oto co można wygrać.
Zestaw nr 1 - Dwa sztanglasy. Większa butelka 15 cm, mniejsza 11 cm wzrostu:

Zestaw nr 2 - nieco większy, wyższa butelka 18 cm, mniejsza 15 cm wysokości:

Mam nadzieję, że nagrody przypadną Wam do gustu!

Miłej zabawy!!!

Uściski wiosenne!
Magda

My dream summer house

Marzę o domku na wsi, do którego mogłabym uciekać co weekend, a w wakacje to i na dłużej... I nie trafiają do mnie argumenty, że lepiej jeździć w różne miejsca, że to drogo, że na pewno okradną i zniszczą... W różne miejsca można jeździć mając i własny domek wakacyjny; czy drogo? - no nie wiem, chciałabym się przekonać:); znam ludzi, którzy mają domki i jakoś stoją w całości (te domki znaczy się). Chciałabym mieć po prostu taką odskocznię, do której mogę zawsze wyjechać, by odpocząć, odciąć się od codzienności, i która byłaby MOJA! NASZA! Urządzona przeze mnie, przez nas. Nie przez obce osoby. W której widać osobowość, życie rodziny. Zresztą, jak pewnie większość ludzi wrażliwych na estetykę, mam problem z wakacyjnymi miejscówkami. Większość jest po prostu OKROPNIE BRZYDKA! A ja czasami wolę zostać w domu, jeśli mam się męczyć w brzydkim wnętrzu. Tak mam, choć kocham podróże i ich trudy są mi miłe, ale baza musi być ŁADNA, a przynajmniej neutralna. 

Ten nasz domek, jak sama nazwa wskazuje, ma być mały. Nie chcę nie wiadomo jakich pałaców. Na początku chciałam mieć wiejską chałupkę, gdzieś nad jeziorem, albo w lesie, albo jedno i drugie. Ale gdy zaczęłam drążyć temat i oglądać w necie inspiracje, zaczęły mi się podobać inne klimaty... (choć chałupka też jest cudna). Wpadł mi w oko taki domeczek. Powierzchnia 55 m kwadratowych. W sam raz!

Zdjęcia i informacje o domku pochodzą ze strony  Small House Bliss. Polecam tę stronę, jest pełna wspaniałych inspiracji.

Domek produkuje duńska firma Møn Huset. Składa się z modułów o standardowej szerokości 4,66 m. Wybiera się moduły sypialni, kuchni/łazienki i pokoju dziennego, które łączy się podłogą i dachem (tzw. breezeway lub dogtrot house), co tworzy korytarzyk pośrodku domu. Taki "przestrzał" można zamknąć z obu stron drzwiami, jeśli nie życzymy sobie przeciągu :) Poniżej widać skrzydło takich drzwi.

Parę ujęć wnętrza domku.

A tutaj inny domek tego samego producenta. Zdjęcia także ze strony Small House Bliss. Nieco większy,
74 m kw. I bardziej dizajnerski. Do zakochania się. Widok z zewnątrz...

Living room z kuchnią. Jaki reżim kolorystyczny. Dla mnie trochę za pusto. Brakuje mi trochę koloru i jakiegoś starocia. Niemniej jest prze-pię-knie!

Widok z pięterka. 

Sypialenka pod skosami.

Sypialnia na dole.

Który się Wam bardziej podoba? Mnie bryła i rozkład tego drugiego, ale wystrój chyba jednak tego pierwszego. Ja bym poszła jeszcze bardziej w rustykalizujące klimaty, ale nie na całość. Jak pisałam wyżej, dałabym więcej koloru i parę rupieci z odzysku.

Jestem urzeczona prostotą i elegancją tych domków. Uwielbiam okna na wysokość ściany. Jedyny problem to fakt, że raczej nie jest to domek całoroczny, a ja chciałabym mieć możliwość jeżdżenia tam nawet zimą.
Jeździłabym tam co weekend! Albo się przeprowadziła: Zapewne domek duńskiej firmy jest piekielnie drogi, ale może znacie w Polsce sprawdzonego producenta, który robiłby podobne domki?

Uściski i dziękuję za wizytę!

Magda

Tutu bez szycia

Która z nas nie marzyła o spódniczce baleriny, tak zwanego tutu? Ja na pewno tak. Obłoczek spódniczki, dający cudowną lekkość... Ach, baleriną być!

Poszperałam w necie i znalazłam JAK ZROBIĆ TUTU BEZ SZYCIA. Banalnie proste...

Bycie mamą małej księżniczki jest cudowną sprawą. Między innymi dlatego, że pozwala mi wrócić do moich niezrealizowanych marzeń dziewczynki wychowanej w przaśnym PRL... Gdzie donaszało się ubrania po rodzeństwie, niezależnie od tego, czy byli bratem czy siostrą... Gdzie nie było miejsca na zastanawianie się, czy to ładne, człowiek brał co dawali, i jeszcze się cieszył... I dlatego teraz ja mam szansę wrócić do tych marzeń, takich jak domek dla lalek czy spódniczka baletnicy.

Nie jest to może mistrzostwo świata, ale ile radości! Dla nas obu.

Marzę o tym, aby Maja mogła w dorosłym życiu powiedzieć "Miałam szczęśliwe dzieciństwo".

Mamy Małych Księżniczek, spróbujecie same zrobić tutu?

Uściski!!

Magda