Kalendarz na marzec 2017 i gdzie na wakacje?

I oto kolejny miesiąc dobiega końca! 

Pozytywnego rachunku sumienia za luty jeszcze nie robię, bo wszak został nam tydzień i wiele dobrego może się jeszcze wydarzyć :) Np. Tłusty Czwartek, hahahaha!

Ale planować marzec już można, a nawet trzeba, prawda? A jak marzec, to Dzień Kobiet, a jak Dzień Kobiet, to tulipany!!!

Kalendarzem częstujcie się tutaj:

KALENDARZ NA MARZEC 2017 DO POBRANIA

I tak sobie myślę, że czas najwyższy planować wakacje i majówkę... W tym roku jeden dzieć już będzie miał 2 miesiące wakacji - we wrześniu idzie do szkoły. O rany... Mam większą tremę niż ona...

Planujecie już? Może mi coś podpowiecie? Interesują mnie wyjazdy organizowane na własną rękę, nie z biur podróży. Pochwalcie się proszę, potrzebuję inspiracji! Może być i Polska i inne kraje, budżetowo :)

Uściski i miłego używania kalendarza.

Magda

Historia pewnej komódki

Ta komódka jest ze mną hohohoho, albo jeszcze i dłużej.

Kupiłam ją studentką będąc w Warszawie, pełną planów na życie (mowa o mnie, nie o komódce).

Stała dumnie w moim pierwszym mieszkanku, widziała wiele, oj wiele... Wtedy była sosnowa*, bo wtedy wszystko było sosnowe, hahahahaha! Z okolic Kruczej przywiozła mi ją koleżanka ze studiów, Paulina (dzięki, do dziś Ci to pamiętam!), która podówczas miała własne cinquecento. Wyobraźcie sobie, że się zmieściła w bagażniku??! (Znowu komódka, nie koleżanka).

Ach, jak mi się podobała! Po jej bokach stały regaliki (oczywiście sosnowe) z moją biblioteczką. W prawej górnej szufladzie trzymałam kasę od mamy na studenckie życie, oraz własną, zarobioną ciężko lekcjami języka angielskiego w renomowanej szkole Archibald. 

Potem wyjechałam do Londynu, a komódka gdzieś tam na mnie wiernie czekała. Po roku wróciłam w rodzinne strony, a komódka ze mną. 

A potem był ślub! Ach cóż to był za ślub. I urządzanie domu. I znowu ze mną poszła, ale tym razem dostała nową szatę - przemalowałam ją na biało farbą do drewna i metalu. Wiele sprzętów zresztą wtedy padło pod mój biały pędzel, m.in. stołek, którego kawałek widać i moje stare biureczko.

Stanęła w małym pokoiku, który przez jakiś czas pełnił rolę mojego biura. I powiem szczerze, że nie pamiętam, co w niej trzymałam.

A potem... A potem stało się coś cudownego. Jej wnętrze zapełniło się uroczymi śpioszkami, malutkimi bodziakami i tycimi skarpetkami. Oraz jednorazowymi pieluszkami. Biuro stało się pokoikiem wytęsknionego dzidziusia. Urodziła się Maja. Och, co to była za radość dla komódki! Była taka ważna i potrzebna, bo w pokoju dziecięcym nie było szafy. 

Potem Maja dostała duży "dorosły" pokoik. Ale wnętrze komódki szybko zapełniło się znowu ślicznymi dziecięcymi ciuszkami, tyle że chłopięcymi. I znowu była bardzo potrzebna i ważna, tym razem Mikołajkowi.

Nadszedł jednak czas, że i Miki dostał nowy pokoik. Został co prawda w tym samym pomieszczeniu, ale wnętrze uległo totalnej metamorfozie i na komódkę nie było w nim miejsca... Wylądowała tymczasowo w sypialni rodziców.

Ten "tymczas" trwa i trwa, i chyba się nie skończy!!! Ostatnio dostała nowe gałeczki, te które widać. Wypiękniała w okamgnieniu!!! Normalnie lifting po całości, w życiu nie dałabym pani 20 lat, no najwyżej 13!!!

Teraz chowa w sobie pościel i moją biżuterię. 

I tak już chyba zostanie.

Wciąż ją bardzo lubię. 

Nie oddam jej. 

Magda

* Nadal jest, ale teraz tego nie widać.

Gałki - TIGER, ale chyba już nie ma. Kupowane z rok temu.

Skrzynia na farby

Moje przybory do malowania prosiły się o nowy domek. Do tej pory mieszkały w pudełku kartonowym i się powoli nie mieściły. Kredki akwarelowe, farbki, pędzle, papier w różnym rozmiarze... 

Jakiś czas temu dostałam od koleżanki pudełko drewniane, chyba wcześniej służyło jako opakowanie wykwintnego prezentu, jak mi się zdaje. Ona nie miała serca wyrzucić i tak stało i stało, aż mnie się oczy zaświeciły na jego widok i z ulgą mi je oddała :)

Gdy je dostałam sama nie wiedziałam, co z nim zrobię. Obawiam się, że skończę jako szalona staruszka, otoczona górami rupieci. Ale tylko tych do rękodzieła :) Innych rzeczy pozbywam się bez skrupułów, np, ciuchów czy "nieprzydasi", które są brzydkie do których nie mam sentymentu. Pisałam o tym TUTAJ. 

I tak stało i stało, aż wymyśliłam sobie, że będzie moim pudłem na farby. I że je sobie ozdobię. Padło na LAKIER DO PAZNOKCI. Już kilka razy się sprawdził :) Postanowiłam namalować coś na kształt mandali. A wyszło coś na kształt układu słonecznego :) Wszystkie kropeczki namalowałam lakierem, te mniejsze oszczędnie, te większe hojnie :) Jak je zrobić? To bardzo proste. 

POTRZEBUJEMY

- drewnianego pudełka

- lakierów do paznokci, w dowolnych kolorach, mogą być stare

- cyrkla

WYKONANIE

Na wieczku narysuj cyrklem okrąg, pomoże nie zboczyć z kursu :)

Ja zrobiłam błąd, ponieważ narysowałam tylko zewnętrzne koło, lepiej narysować wszystkie, jakie zamierza się robić. Ja tego nie zrobiłam i trochę krzywo mi wyszło miejscami :)

Stawiaj kropeczki w wybranym kolorze po okręgu. Jeśli chcesz większą kropę, nabierz dużo lakieru i pozwól mu skapnąć. Daj dziełu wyschnąć przez noc. 

Jedno jest pewne - nikt nie ma takiej skrzyni!!!

Uściski, 

Magda

Kalendarz na luty

Idzie luty, podkuj buty!!!

Ale mam nadzieję, że jednak nie. Ja już w głębi serca wypatruję wiosny, choć wiem, że luty to środek zimy i wszystko jeszcze przed nami, łącznie z wypadem na kulig :)

Na marzec obmyślę coś zwiastującego wiosnę, a tymczasem.... Proszę się częstować kalendarzem z moją akwarelką.

POBIERZ KALENDARZ NA LUTY TUTAJ

Uściski!

Magda

Łapacz snów dla Mikołaja

No i stało się... popełniłam kolejny łapacz snów, tym razem dla syneczka. Pierwszy jest tutaj: ŁAPACZ SNÓW DLA MAI. A tak się jeszcze niedawno zarzekałam, że nie chcę, po co to komu, łapacz owszem, ale kurzu... 

Muszę jednak stwierdzić, że mają w sobie COŚ i są naprawdę piękną dekoracją, a jak już wykonaną własnoręcznie, to ho ho! Zrobiłam Mai, to i Miki zechciał... No i jak ja mogłam mu odmówić? Przecież musi być sprawiedliwie, prawda?

Od razu wiedziałam, że musi być bardziej męski :) I dopasowany do pokoju syneczka. POKÓJ MIKOŁAJA jest utrzymany w kolorach białym, szarym, czarnym i żółtym. Te kolory chciałam echem, troszkę przytłumionym, odbić w łapaczu snów. Zatem jest tu żółty, szary i biały, na tasiemkach oraz szary i biały na piórkach. Ponadto doszedł kolor beżowy, w postaci sznurka, którym opleciona jest obręcz, oraz granatowy - w takim kolorze są koraliki na pajęczynce. Szare tasiemki wpadają lekko w niebieski, zatem wszystko gra :)

Wykonanie opisałam przy okazji pokazywania łapacza dla Mai, ale powtórzę tutaj także. Gotowi???

MATERIAŁY

- obręcz (u mnie metalowa z pasmanterii, około 10 zł, średnica ok. 22cm)

- sznurek pakowy

- koraliki - tym razem plastikowe z zestawu do biżuterii dla dzieci, w kolorze żółtym i granatowym

- mulina beżowa do wyplecenia środka

- piórka w różnych rozmiarach - zbierane na spacerach

- tasiemki kolorowe

- klej magic

WYKONANIE

1. OBRĘCZ. Na końcu sznurka robimy pętelkę. Smarujemy obręcz klejem magic (nie całość, po kawałku) i oplatamy ściśle sznurkiem, dociskając co parę centymetrów. Nie należy się przejmować wychodzącym klejem, ponieważ jak wyschnie, nie będzie go widać - na tym polega jego magiczność :) Czekamy aż wyschnie.

2. PAJĘCZYNKA. Ja do tego celu wykorzystałam beżową mulinę. W SIECI jest mnóstwo schematów jak to zrobić. Uwaga: jeśli chcemy wykorzystać koraliki (co nie jest obowiązkowe), to należy je nawlec najpierw na koniec nici na motku, w ten sposób nie musimy odcinać kawałka nici - ja na przykład nie miałam pojęcia, ile mi będzie potrzebne. 

3. PIÓRKA. Odcinamy dość długi kawałek sznurka,składamy na pół, robimy pętelkę i przeplatamy oba końce przez obręcz. Koniec pióra smarujemy klejem i owijamy jednym końcem sznurka, potem ew. docinamy drugi koniec sznurka do pożądanej długości (fajnie wygląda, jak jest nieco krótszy) i owijamy koniec kolejnego piórka. Można dokleić małe piórka u góry. Robimy tak pośrodku i po bokach, czyli w sumie trzy razy.

4. TASIEMKI. Wybrane kolory zawiązujemy pomiędzy piórkami, docinamy do pożądanej długości. 

 

Nie jest to trudne w wykonaniu, ale wymaga na pewno odrobinę cierpliwości. Najlepiej najpierw opleść sznurkiem obręcz, a kolejnego dnia zrobić resztę. Bardzo miłe, relaksujące zajęcie :)

Macie łapacze snów? Lubicie? Macie w domu? Mnie, jak wiecie, mocno się odmieniło :)

Uściski!

Magda

Kalendarz na styczeń 2017

W końcu mi się udało... 

Podchodziłam do tego od ponad roku! Chciałam też zrobić swój kalendarz, taki, który mnie będzie pasował, ale też i innym. Najważniejsze w nim było (dzięki za konsultacje, Aniu), aby miał kratki do wpisywania ważnych zadań/wydarzeń danego dnia. Kratki to był mus! Jeśli ich nie ma, wpisywanie zadań przestaje być czytelne, w związku z czym traci sens. Poza tym musiało być jeszcze miejsce na zapiski. 

Zaprojektowanie kalendarza to duże wyzwanie, zwłaszcza jeśli nie zna się ŻADNEGO programu graficznego... Tak jak w moim przypadku. Co ja się nakombinowałam!!!

Zdradzę Wam, czy tego chcecie, czy nie, jak to zrobiłam. Kratki z dniami zrobiłam w... Wordzie :), zostawiając miejsce na ilustrację na górze i zapiski na dole. Potem je zeskanowałam w formacie .jpg. Obrazki i napisy pochodzą głównie z darmowego programu PICMONKEY. Jeszcze troszkę porzeźbiłam w innej darmoszce, tj. PhotoScape - tym razem linijki do zapisywania notatek. I jest!!

Ogromnie się cieszę, że go zrobiłam. Jeśli Ci się podoba, możesz go pobrać tutaj:

POBIERZ KALENDARZ NA STYCZEŃ

Projektowanie go uzmysłowiło mi ważne rzeczy. Po pierwsze, jak ogromną radość mi sprawia obcowanie z grafiką. Niewysłowioną wręcz. Po drugie, czas nauczyć się porządnego programu graficznego, i będzie to prawdopodobnie PhotoShop. To jedno z moich postanowień noworocznych, które chętnie będę realizować.

A Wy, czy macie jakieś postanowienia?

Miłego końca roku!!

Uściski, 

Magda

PS. Daj mi proszę znać, czy podoba Ci się kalendarz i jeśli masz jakieś uwagi. To dla mnie bardzo ważne!

M

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia 2016!

Kochani, w ostatnim wpisie przed świętami chcę Wam oczywiście złożyć serdeczne życzenia.
Cieszcie się życiem! Czasem z bliskimi! Pysznym jedzeniem, dachem nad głową, ciepłem. Dawaniem i otrzymywaniem. Tym dobrym, co się wydarzyło. I tym złym, że już minęło. I wszystkim tym, co Was jeszcze czeka. Ja się nie mogę doczekać!!!

Powyższą karteczkę można pobrać TUTAJ. Możecie ją rozsyłać komu chcecie, ale nie sprzedawać.

Wesołych Świąt!!!

Uściski,
Magda

Znowu Adwent! Kalendarz DIY

Już druga niedziela Adwentu! Nie wiem, kiedy ten czas zleciał. 

Znowu historia zatacza krąg, wyciągamy ozdoby, pieczemy pierniczki, kupujemy prezenty, ogólnie mówiąc przygotowujemy się do świąt. Tylko dzieci jakieś większe i bardziej elokwentne, a my, cóż, bardziej doświadczeni życiowo :)

Bardzo lubię ten czas, a jeszcze bardziej, odkąd są dzieci. To one sprawiają, że chce się chcieć. Ich radość, oczekiwanie, ekscytacja są cudowne. Chcę, aby miały przepiękne wspomnienia, jak robią ozdoby na choinkę czy lukrują ciasteczka. A wspomnienia są tym piękniejsze, im bardziej kultywujemy różne tradycje. U nas może nie ma ich wiele, ale te które są staram się pielęgnować. 

Jedną z nich, z mojego domu rodzinnego, jest zapalanie jednej świecy na każdą niedzielę Adwentu. Świec jest cztery, na cztery tygodnie oczekiwania. Muszą być w ładnej oprawie. Pamiętacie mój JESIENNY WIENIEC? W tym roku właśnie tę ozdobę wykorzystałam jako oprawę świec adwentowych. 

Drugą tradycją jest kalendarz adwentowy. Od 1 grudnia po Wigilię. Dwadzieścia cztery dni oczekiwania. Wszyscy znamy czekoladowe kalendarze z okienkami. Taki też oczywiście dzieci mają. Oprócz niego, w tym roku po raz trzeci, zrobiłam własny (poprzednie są TUTAJ KLIK i jeszcze TU KLIK). Jak zwykle w ostatniej chwili.

Do jego wykonania potrzebne są:

1. torebki śniadaniowe

2. etykietki (zajrzycie na MÓJ PINTEREST, gdzie zebrałam mnóstwo etykietek świątecznych do pobrania)

3. klej

4. taśma klejąca

Dzieci przyklejały etykietki i do każdego woreczka wrzucały łakocie. Woreczki, w kolejności na chybił-trafił (walor edukacyjny, dzieci uczą się liczb), przykleiłam taśmą na naszą tablicę w kuchni.

W tym roku po raz pierwszy wrzuciłam ZADANIA ADWENTOWE. I to one są teraz bardziej wyczekiwane niż słodycze. Zadania są rozmaite! Oto część z nich:

- powiedz coś miłego każdemu członkowi rodziny

- zrób porządek w zabawkach

- zrób piękny łańcuch choinkowy

- oddaj jedną zabawkę dzieciom, które ich mają mniej niż ty

- zrób z rolki po papierze św. Mikołaja

- zrób świąteczne lampioniki (np. ze słoiczków po jogurtach)

- upiecz pierniczki

- zrób choinki z szyszek

- zrób bombki z papieru

- posprzątaj w swoim pokoju

- zrób kartkę świąteczną dla przyjaciela

- naucz się nowej kolędy

- ozdób pomarańcze goździkami

Jedynym ograniczeniem jest wyobraźnia. Taki kalendarz to wspaniała rzecz. Cudownie wprowadza w nastrój przedświąteczny. U nas zagościł na zawsze, mam nadzieję. 

Po drodze są jeszcze Mikołajki, gdzie dzieci muszą wyczyścić buty i postawić je koło kominka, bo inaczej Mikołaj nic nie zostawi... Poza tym pisanie, a raczej jeszcze rysowanie, listu do świętego Mikołaja (aka Gwiazdora).

A jak Wasze domy wyglądają? Czy już są sygnały mówiące o tym, że Boże Narodzenie tuż tuż? Macie jakieś tradycje adwentowe?

Serdeczności,
Magda

Łapacz snów - dream catcher DIY

Nigdy nie mogłam zrozumieć fenomenu łapaczów snów, który od kilku lat obserwuję we wnętrzarskiej blogosferze. Ani to ładne, ani praktyczne, po co komu taki rupieć, kolejny łapacz, i owszem, ale kurzu... 

... dopóki Maja mnie nie poprosiła o taki. Oczywiście kupno nie wchodziło w rachubę, w końcu kocham robótki ręczne, tak czy nie??? I zaczęłam kombinować, jak to się robi. Im bardziej zgłębiałam temat, tym bardziej podobał mi się ten pomysł. I powiem Wam, że zrobić, a przede wszystkim zaprojektować, własny łapacz snów to wcale nie jest taka prosta sprawa. 

Od razu wiedziałam, że chcę jak najwięcej zrobić sama, co oznaczało np. że odpada wersja z szydełkową serwetką w środku (nie umiem, a nie chcę kupować gotowej). Ale oczywiście po drodze pojawiło się multum pytań: 

• Z czego zrobić obręcz? A może kupić gotową? 
• Czym ją opleść? Sznurkiem, muliną, tasiemką? 
• Z czego wypleść środek? 
• Dodać koraliki czy nie? A jakie? Z czego? 
• Na jakim etapie zrobić pętelkę do wieszania? 
• Co wykorzystać do dolnej części? Na pewno pióra, ale co jeszcze? Jak je doczepić? 
• Jakie kolory wybrać, żeby ze sobą ładnie grały?

I tak dalej, tak dalej... Nie podejrzewałam, że z tym DIY będzie się wiązać tyle decyzji!!! No szok!

No dobra, ale JA już to przeszłam i dlatego mogę się z Wami podzielić moją ciężko wypracowaną wiedzą :)

MATERIAŁY

Wykorzystałam w moim projekcie następujące materiały:

- obręcz (u mnie metalowa z pasmanterii, około 10 zł, średnica ok. 22cm)

- sznurek szary

- koraliki - u mnie ze starej drewnianej bransoletki

- mulina beżowa do wyplecenia środka

- piórka w różnych rozmiarach - u mnie zbierane na spacerach

- tasiemki kolorowe

- klej magic

- lakier do paznokci 

WYKONANIE

1. OBRĘCZ. Na końcu sznurka robimy pętelkę. Smarujemy obręcz klejem magic (nie całość, po kawałku) i oplatamy ściśle sznurkiem, dociskając co parę centymetrów. Nie należy się przejmować wychodzącym klejem, ponieważ jak wyschnie, nie będzie go widać - na tym polega jego magiczność :) Czekamy aż wyschnie.

2. PAJĘCZYNKA. Ja do tego celu wykorzystałam beżową mulinę. W SIECI KLIK jest mnóstwo schematów jak to zrobić. Uwaga: jeśli chcemy wykorzystać koraliki, to należy je nawlec najpierw na koniec nici na motku, w ten sposób nie musimy odcinać kawałka nici - ja na przykład nie miałam pojęcia, ile mi będzie potrzebne. Ponieważ nie miałam koralików w odpowiednim kolorze - były zielone - pomalowałam je lakierami do paznokci w kolorze jasnego turkusu i ciemnego morskiego. 

3. PIÓRKA. Odcinamy dość długi kawałek sznurka,składamy na pół, robimy pętelkę i przeplatamy oba końce przez obręcz, po czym na oba końce nawlekamy jeden wspólny koralik mocujący. Koniec pióra smarujemy klejem i owijamy jednym końcem sznurka, potem ew. docinamy drugi koniec sznurka do pożądanej długości (fajnie wygląda, jak jest nieco krótszy) i owijamy koniec kolejnego piórka. Doklejamy małe piórka u góry. Robimy tak pośrodku i po bokach, czyli w sumie trzy razy.

4. TASIEMKI. Ja wybrałam kilka kolorów - morski, biały, złoty i brązowy. Zawiązujemy pomiędzy piórkami, docinamy do pożądanej długości. 

I to by było na tyle... 

Wykonanie go dało mi mnóstwo satysfakcji i jestem zadowolona z efektu końcowego. Maja też. Świetnie się wpisał w jej nowy pokój - właśnie zrobiliśmy mały lifting, przede wszystkim przy pomocy koloru ścian. Wkrótce pokażę efekt końcowy.

Jeśli macie pytania, to służę pomocą :) Spróbujcie sami - ja się doskonale przy tym bawiłam.

Uściski,
Magda

I love fall - spacer i pocztówka do pobrania

Jakaż ta jesień jest piękna! Nie mogę się nacieszyć złotem i czerwienią liści, choć największy wybuch barw jeszcze przed nami. Las jest jeszcze dość zielony, na razie czerwone u nas jest tylko dzikie wino. Choć w ostatnim tygodniu nas nie rozpieszczała, a wręcz przeciwnie, chłostała dość bezlitośnie, mam nadzieję, że jeszcze wróci w nieco lepszym nastroju. Niech trwa jak najdłużej i cieszy nasze oczy, odwleka nieuchronne nadejście ciemnych i ponurych dni... 

W ubiegły weekend udało nam się skorzystać z łaskawości pani jesieni. Pogoda była iście spacerowa i udało mi się uwiecznić parę chwil. Zapraszam Was na wspólny spacer trójmiejskim parkiem krajobrazowym. Na pewno jeszcze tam wrócimy tej jesieni.

 

Po spacerze byliśmy u babciusi kochanej na - a jakże - knedlach ze śliwkami. A w ogródku babcinym jeszcze tak kolorowo było... Idealny jesienny dzień.

Mam też dla Was z okazji jesieni karteczkę do pobrania mojego pędzelka. Taką jesień jak na zdjęciach i obrazku to ja KOCHAM!

Oto link TUTAJ KLIK. częstujcie się i miłego dnia!

Uściski,
Magda